
Maarten Versloot uit Montfoort maakt sinds september 2011 deel uit van de hoofdmacht van WIK. Maarten speelt bij meerdere tafeltennisverenigingen en werd bij De Schans uit Montfoort op donderdag al kampioen. Een dag later verraste hij een ieder door in een zinderende finale te winnen van de uitstekend spelende Martin van Steijn.
Martin rekende in de kwartfinale knap af met Alex de Hoop en in de halve finale was Martin te sterk voor veelvoudig kampioen Frank Struijk. Maarten liet in zijn kwartfinale Ronald Verleun achter zich en ontmoette in de halve finale Jan Willem Mur, die hij in drie sets verschalkte.
Tim van Weerdenburg mocht zich ten koste van Mark Boele dit jaar subkampioen noemen en pakte hiermee de derde prijs.

Twee weken na de competitie organiseerde Frank het dubbeltoernooi voor WIK. De teams werden op sterkte ingedeeld, waarbij de sterkste speler gekoppeld werd met de speler met de laagste rating. De teams waarbij de verschillen klein waren, kwamen als sterkste uit de bus. De troostfinale werd gespeeld tussen Maarten en, maar die gingen ten onder tegen Sjoerd en Gerben.
In de finale tussen het team van Ronald en de 11-jarige Tim en het team van Hans met Mark was eerstgenoemde team favoriet. Uiteindelijk gaf de ervaring van Hans toch de doorslag en kon Hans samen met Mark de hoofdprijs uit handen van Frank in ontvangst nemen.

Met een groot deelnemersveld werd vorige week de clubkampioenschappen voor de senioren gehouden. De organisatie van dit prestigieuze toernooi ligt al jaren in handen van Frank Struijk. Het toernooi houdt rekening met de sterkte van de tegenstanders, waardoor de sterkste speler een voorgift van een aantal punten moet goedmaken om toch de partij te winnen. Hierdoor is het mogelijk dat een speler die op papier niet de sterkste is, door zeer sterk te spelen, toch kampioen kan worden. Frank Struijk leverde al in de eerste ronde zijn titel in.
De finale werd gespeeld door Mark Boele en de gedoodverfde favoriet Johannes Fitzer. Johannes gaf in de eerste set Mark duidelijk het nakijken, maar verslapte in de tweede set, waardoor Mark op 1-1 setstand kon komen. In de derde set leek er geen vuiltje aan de lucht voor Johannes, toen hij de 0-8 beginstand gelijktrok tot 11-11. Daarna steeg Mark boven zichzelf uit en trok de beslissende game met 22-20 naar zich toe. Mark mag zich door deze prestatie zich een jaar lang clubkampioen van WIK noemen.
In de verliezersronde streden Hans de Rijk en Tim van Weerdenburg om het subkampioenschap en deze werd gewonnen door Tim van Weerdenburg in twee sets. Tim won eerder dit seizoen ook al de procentenbeker van WIK door het gehele seizoen ongeslagen te blijven.

Vorige week werden de clubkampioenschappen voor de senioren gehouden. In theorie zijn hiervoor alleen Frank Struijk en Alex de Hoop titelkandidaten, maar door een handicapsysteem heeft in principe iedere speler een kans om clubkampioen te worden. Spelers met een lagere rating kregen tussen de 4 en 14 punten voor op Frank, maar Frank kon deze achterstand tijdig wegwerken. In de voorronde verloor hij nog wel van Mark Boele, maar daarna was hij heer en meester tot en met de finale tegen Wim Honkoop die voor het eerste de tweede prijs won. Tim van Weerdenburg werd derde ten koste van Mark Boele. Alex de Hoop bereikte niet de finaleronde, maar won wel de subtopperbokaal via de troostfinale tegen Justus Romijn in een aantrekkelijke en spannende driesetter, waarbij Justus zijn vijf matchpoints in rook zag opgaan.

In vier poules werd gestreden om een eerste, tweede of derde prijs en gezamenlijk voor de verenigingsbeker. Alle spelers van WIK behoorden tot de prijswinnaars. Ronald Verleun bleef ongeslagen en nam een eerste prijs in ontvangst. Wilco Fokker en Juran Hilhorst werden ieder tweede in hun klasse. Gerben Bouthoorn trof een zeer sterke poule, maar won wel de derde prijs. Door het sterke collectieve optreden werd WIK voor de vijfde keer winnaar van de verenigingsbeker. Deze begerenswaardige wisselbokaal is in omloop sinds 1993 en maakt nu definitief deel uit van de prijzenkast van WIK.

De avond ging van start met een loting die de 17 deelnemers onderverdeelde in 4 poules. Tijdens een daaropvolgende spectaculaire, emotionele poulefase werd beslist welke spelers in het winnaars- en verliezersschema terechtkwamen.
In het winnaarsschema stonden de kwartfinales vooral in het teken van onderlinge ontmoetingen tussen spelers van WIK 1 en WIK 2. de mannen van het 1e team trokken hierbij massaal aan het langste eind en verzekerden zich daarmee een groot aandeel in de komende halve finales. In de eerste halve finale bleek Martin van Steijn te sterk voor teamgenoot Alex de Hoop en op de tafel ernaast klopte Frank Struijk in een mooie wedstrijd Wim Honkoop. Frank mocht zich uiteindelijk weer een jaar clubkampioen noemen na in de finale Martin te verslaan. In het verliezersschema waren Jan Willem Mur en Mark Boele de finalisten. Na een spannende wedstrijd waarin Mark met 18-12 voorkwam in de laatste en beslissende game, was het Jan Willem die onder luid gejuich de winst greep. Frank Struijk reageerde uitgelaten: “Het is niet de eerste keer dat ik deze beker win, maar zeker wel de mooiste. Er was vooraf dusdanig veel grootspraak onderling dat deze overwinning extra zoet smaakt!”

De clubkampioenschappen gingen van start middels een viertal poules waarin werd gestreden voor een plaats in de kwartfinales. Degenen die zich hiervoor niet wisten te plaatsen mochten hun geluk nogmaals beproeven in de strijd om de titel ‘subtopper’ van WIK.
De winnaars van het pouleschema ontmoetten elkaar in de kwartfinales. In het bovenste deel van het wedstrijdschema was Jesse in de kwartfinales een maatje te groot voor Rolf en rekende Frank knap af met Gerben door een 0-14 achterstand om te zetten in winst. In de halve finale maakte Jesse vervolgens gretig gebruik van de 16-0 voorsprong die hij kreeg in het onderlinge duel met Frank. De eerste finalist was bekend. In het onderste deel van het wedstrijdschema werkte Alex de Hoop in de kwartfinales een 0-14 achterstand weg tegen Matthijs en won Hans van teamgenoot Wim. Alex plaatste zich vervolgens voor de finale door Hans te verslaan. In een verhitte strijd vochten Jesse en Alex om de felbegeerde hoogste eer. Jesse kreeg andermaal een grote voorsprong op basis van zijn ranking en hij verdedigde deze voorsprong furieus. Met vlammend aanvalsspel sprokkelde hij steeds genoeg punten bij elkaar om zich de nieuwe clubkampioen van WIK te mogen noemen. “Fantastisch gewoon! Ik kan er nog steeds niet bij met mijn hoofd, wat een avond! Een droom komt uit!” Aldus een enigszins in shock verkerende Jesse.
Zoals gezegd streden ook de verliezers nog om een leuke prijs; de subtopper bokaal. Na een lang eliminatieschema stonden Jan Willem en Tim in deze finale. Eerder op de avond vochten beiden al een onderling duel uit in de poulefase en ging Tim er met de winst vandoor. In de finale was het echter Jan Willem die revanche nam en met een fenomenale serviceontvangst en nagenoeg foutloos aanvalsspel de wedstrijd naar zich toe trok.
Klik hier de video's van de clubkampioenschappen enkel >>>

Na veel zwaar bevochten potten werd de finale gespeeld door Juran en Hans tegen Alex en Jesse. In een tweesetter trokken Alex en Jesse aan het langste eind en wonnen de felbegeerde beker.
Klik hier de video's van de clubkampioenschappen dubbel >>>

Afgelopen weekend werd in Linschoten de jaarlijkse Open Montfoortse kampioenschappen gehouden. WIK had slechts zes deelnemers, maar legde wel beslag op de derde plaats in de race om de vereningsbeker. Frank Struijk deed goede zaken en werd kampioen in de sterkste klasse. Jan Willem Mur vormde een dubbel met een speler van De Schans en werd hiermee tweede. Dezelfde prestatie werd geëvenaard door het dubbel Juran Hilhorst en Justus Romijn, die voor het eerst een prijs wonnen in een officieel toernooi.
Afgelopen vrijdag werden de clubkampioenschappen voor de senioren gehouden. Alex de Hoop en Frank Struijk zijn al jarenlang de topfavorieten voor het behalen van de eindzege en troffen elkaar ook dit jaar in de finale. Werd vorig seizoen de titel door Frank Struijk opgeëist, dit keer was Alex de Hoop net even sterker dan zijn teamgenoot. Het was voor Alex de 4e keer in 8 jaar tijd dat hij de bokaal mee naar huis mocht nemen. Sjoerd Vendrik en Ronald Verleun eindigden respectievelijk op de derde en vierde plaats. Ook in de competitie deed Alex de Hoop goede zaken. In de hoogste klasse van de afdeling won Alex maar liefst 78% van zijn partijen, hij is hiermee de best presterende speler van WIK. Mede door deze prestatie eindigde WIK op de tweede plaats.
Naar gelang het niveau werden de spelers opgesplitst in een A-poule en in een B-poule. In de A-poule werd hevig gestreden om de gevestigde orde te verslaan. Dit bleek echter makkelijker gezegd dan gedaan. Zo waren het zoals verwacht de mannen van WIK 1 die de prijzen opeisten. Frank Struijk versloeg Alex de Hoop in een spannende finale waarin beide heren een wervelende show aan het publiek voorschotelden. In de vijfde en beslissende game verzilverde Frank op 10-9 direct zijn eerste matchpoint. Alwin Grootenhuis keerde met het brons huiswaards. "Na vier jaar net naast de hoofdprijs te hebben gegrepen ben ik zielsgelukkig dat ik me nu weer de beste van WIK mag noemen", aldus een stralende Frank Struijk. In de B-poule was de spanning om te snijden. Na alle onderlinge wedstrijden te hebben opgeteld bleken zowel Alberto Grootenhuis, Jesse als Michiel Pot op een gelijk puntenaantal te staan. Een drietal extra wedstrijden werd ingelast, waarna uiteindelijk Alberto zich de sterkste toonde.
Naast de reguliere competitie vonden dit weekend ook de Nieuwkoopse kampioenschappen plaats. In een viertal klasses werd gestreden om het eremetaal. Wilco Fokker en Ronald Verleun sleepten, respectievelijk in de 3e en de 4e klasse, het zilver in de wacht. Rob Fokker deed hier nog een schepje bovenop, hij presteerde het om het goud te winnen in de 5e klasse zonder ook maar een enkele partij prijs te geven. Juran Hilhorst debuteerde in stijl door twee wedstrijden naar zijn hand te zetten, dit bleek echter net te weinig voor het brons in de 6e klasse. Desondanks reageerde Juran na afloop met voldoening: "Ik heb genoten van het feit dat ik hier aanwezig heb mogen zijn. Het is een eer om in een team met Ronald, Wilco en Rob te zitten. Ik heb dan ook veel ervaring opgedaan en ik hoop dat dit zich volgend jaar uitbetaald in een podiumplaats".

Vrijdag 17 januari 2005 werden de clubkampioenschappen voor de senioren gehouden. De laatste twee edities werden door Alex de Hoop gewonnen. Dit jaar was Frank Struijk torenhoog favoriet om de wisselbokaal over te nemen. Alles liep echter anders doordat de spelers uit het tweede team van WIK zich niet lieten intimideren door het vlaggenschip van WIK. Sjoerd Vendrik degradeerde Frank Struijk na een kansloze achterstand en Wilco Fokker rekende af met Alwin Grootenhuis en Martin van Steijn. Alleen Alex de Hoop hield in de beslissende vijfde set stand tegen Wilco Fokker, waardoor voor de derde achtereenvolgende keer de bokaal met Alex naar huis ging. Tweede werd Wilco Fokker, gevolgd door zijn teamgenoot Sjoerd Vendrik. De strijd om de beste subtopper werd gewonnen door Frank Struijk.
Alberto Grootenhuis en Sjoerd Vendrik speelden afgelopen weekend samen het dubbelspel en mogen zich, na winst in een zinderende finale, een jaar lang Afdelingskampioenen Midden noemen. Voorheen was dit gelijk aan Utrechts Kampioen, maar het gebied is uitgebreid met ´t Gooi. Het toernooi werd voor de tweede keer gespeeld in de sporthal van de Galgewaard.
WIK 1 speelde vrijdag is een bomvolle zaal in het altijd gezellige Tiel tegen Tielse TC 1. WIK 1 speelde met de sterkste opstelling. Frank 'Thunderbull' Struijk en Alex 'Ákim' de Hoop toonden eens te meer hun kwaliteiten door al hun wedstrijden te winnen. Zo wonnen ze beiden 3 enkelspelen en ook pakten ze het dubbelspel. Alwin 'Big Al' Grootenhuis was daarnaast ook nog eenmaal succesvol. Hij deed hiermee een zeer verdienstelijke 8-2 overwinning in de boeken verdwijnen. Met deze ruime overwinning neemt WIK 1 een voorsprong van 9 punten op nummer 2 SVO 3. Hiermee is het kampioenschap in de 2e klasse ogenschijnlijk binnen.
WIK 2 nam het in eigen zaal op tegen koploper De Schans 1 uit Montfoort. In een behoorlijk eenzijdige wedstrijd was Wilco Fokker, zoals al vaker dit seizoen, de enige die een puntje weg wist te kapen. In navolging wist hij bij de Montfoortse kampioenschappen tevens de hoofdprijs in de wacht te slepen, zo won hij van teamgenoot Tim van Weerdenburg in de finale.
WIK 3 verkeert momenteel in de positie dat het zich geen fouten kan permitteren. Zo vecht het samen met Good Luck 7 en Maarssen 4 tegen degradatie; één van de drie zal moeten degraderen. Afgelopen maandag kwam WIK 3 uit tegen HTTC 7. De in supervorm verkerende John Berger won wederom al zijn partijen in het enkelspel. Wim Honkoop speelde ook zeer sterk, hij kende echter ook eenmaal weinig fortuin, waardoor hij een punt moest laten liggen. Rob Fokker kende een uitermate goed weekend. Tweemaal wist ook hij een enkelspel te verzilveren, daarnaast won hij samen met John Berger het dubbelspel op overtuigende wijze waardoor er een 8-2 overwinning in de boeken verdween. Rob zette zijn lijn voort op de Montfoortse kampioenschappen en sleepte het maximale aantal van maarliefst 3 prijzen in de wacht. "Dit is zonder enige twijfel de mooiste week in mijn tafeltenniscarrière! Ik hoop deze lijn voort te zetten en daarmee van grote waarde te zijn voor het team in de strijd tegen degradatie", aldus een zielsgelukkige Rob Fokker.
Afgelopen zondag werd in de Galgenwaard de afdelingskampioenschappen van Midden Nederland gehouden. Op een 110-tal tafels waren elf spelers van tafeltennisvereniging WIK aanwezig om hun kunsten ten tonele te brengen. Balvirtuoos Frank Struijk won de finale in een van de hoogste klassen en werd daarmee afdelingskampioen. Voorgaande jaren eindigde Frank steevast op een tweede plaats. Een niveau lager verraste Alwin Grootenhuis eenieder door in een andere klasse de finale winnend af te sluiten. Wilco Fokker bereikte in zijn klasse ook de finale, maar werd uiteindelijk tweede. Ivo de Rijk staat al jaren bekend als de grootste toernooispecialist van WIK. Ivo overklaste zijn opponenten als bijna vanzelfsprekend en dit resulteerde in de eerste plaats. Alex de Hoop, Sjoerd Vendrik, Ronald Verleun, Tim van Weerdenburg, Rob Fokker, Benny Funke, Jeroen Vermeulen grepen net naast het eremetaal. Doordat tijdens het toernooi de automatisering het begaf, liep het speelschema ernstige vertraging op. Hierdoor werden de dubbelspelen uit het toernooi geschrapt.
Als training voor de afdelingskampioenschappen werd twee dagen eerder de clubkampioenschappen gehouden. Alex de Hoop en Frank Struijk bleven ongeslagen en troffen elkaar in de laatste ronde. In een spannende vijfsetter was het opnieuw Alex de Hoop die aan het langste eind trok. Wilco Fokker eindigde op de derde plaats en ontving daarmee de prijs als beste subtopper van WIK.